Τα άρθρα αυτού του ιστολογίου αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του συγγραφέα τους. Όλα ανεξαιρέτως έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς στην έντυπη εφημερίδα "ΡΕΘΕΜΝΟΣ" και μεγάλο μέρος στο ηλεκτρονικό περιοδικό "ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ".
Όσα θέματα αναρτώνται σε αυτό το ιστολόγιο από διαφορετική πηγή , ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ στην αρχή ή στο τέλος του θέματος ο αντίστοιχος σύνδεσμος.
Επιτρέπεται ελεύθερα, η αντιγραφή, αποδελτίωση και δημοσίευση αποσπασμάτων όλων των αναρτήσεων, με απλή αναφορά του ονόματος του συγγραφέα και της πηγής προέλευσης τους
( Λουλούδης Ηλίας http://carot-cherries.blogspot.com/)

Τρίτη, 15 Φεβρουαρίου 2011

Άρης Βελουχιώτης και ΔΝΤ


Από το «Λεφτά Υπάρχουν», φτάσαμε σήμερα στο σημείο μια κυβέρνηση να νομοθετεί και να αποφασίζει με βάση το Μνημόνιο, η τήρηση του οποίου είναι προϋπόθεση για να συνεχιστεί ομαλά η δανειοδότηση της χώρας. Επειδή το κεφάλαιο  δανειστές (τοκογλύφοι) για την Ελλάδα είναι παλιά ιστορία , θα αναφέρω ένα σχετικό περιστατικό , το οποίο μου φέρνει στο νου το γνωμικό «Όποιος καεί στο χυλό φυσά και το γιαούρτι»

Αμέσως μετά την ανατίναξη της γέφυρας στον Γοργοπόταμο όταν συγκεντρώθηκαν οι άντρες του Ζέρβα και του Βελουχιώτη μαζί με τους Άγγλους αξιωματικούς στο χωριό Μαυρολιθάρι στις 27-11-1942 με σκοπό την άλλη μέρα να φύγουν οι άντρες του Ζέρβα για τον Βάλτο και οι Άγγλοι για τις ακτές του Ιονίου όπου θα τους παραλάμβανε συμμαχικό υποβρύχιο, έγινε ένα  περιστατικό μεταξύ του Άρη και του Εγγλέζου Ταξίαρχου Έντι. Μέσα στο σχολείο του Μαυρολιθαρίου ο Έντι έβγαλε ένα σακουλάκι με 250 λίρες και τις έδωσε στον Άρη ο οποίος τις αρνήθηκε , εμβρόντητος ο Εγγλέζος ρώτησε τον λόγο άρνησης και μετά από ώρα διαπραγματεύσεων ο Άρης πήρε το σακουλάκι με τις λίρες λέγοντας :

«Τις παίρνουμε. Με μια συμφωνία όμως .Ότι είναι δώρο. Όχι φεύγοντας από δω να βγάλετε τα δεφτέρια σας και να τις γράψετε κι αυτές σε κάποιο λογαριασμό μας, κι αύριο να μας τις γυρεύετε διπλές και τριπλές με αποκλεισμούς και με επεμβάσεις , όπως κάματε με κάτι παλιότερα δάνεια, που αν και σας τα έχουμε ξεπληρώσει έξι φορές ως τα σήμερα , σας τα χρωστάμε ακέρια ακόμα.»     Από το βιβλίο «Αντάρτης στα βουνά της Ρούμελης Τόμος Β» του Δημήτρη Δημητρίου (Νικηφόρου)

Επειδή το αρχικό σύνθημα μεταλλάχτηκε στο  «Λεφτά Υπάρχουν στο ΔΝΤ», ένας θεός ξέρει πόσο και πόσες φορές θα πληρώσουμε αυτή τη «Σωτηρία της Χώρας» εμείς και κυρίως οι επόμενες γενιές.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου