Τα άρθρα αυτού του ιστολογίου αποτελούν πνευματική ιδιοκτησία του συγγραφέα τους. Όλα ανεξαιρέτως έχουν δημοσιευθεί κατά καιρούς στην έντυπη εφημερίδα "ΡΕΘΕΜΝΟΣ" και μεγάλο μέρος στο ηλεκτρονικό περιοδικό "ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ".
Όσα θέματα αναρτώνται σε αυτό το ιστολόγιο από διαφορετική πηγή , ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ στην αρχή ή στο τέλος του θέματος ο αντίστοιχος σύνδεσμος.
Επιτρέπεται ελεύθερα, η αντιγραφή, αποδελτίωση και δημοσίευση αποσπασμάτων όλων των αναρτήσεων, με απλή αναφορά του ονόματος του συγγραφέα και της πηγής προέλευσης τους
( Λουλούδης Ηλίας http://carot-cherries.blogspot.com/)
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διάφορα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Διάφορα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012

Ο Κανόνας του Εσώρουχου – ο Κίκο και το χέρι

Άρθρο δημοσιευμένο στην εφημερίδα <<ΡΕΘΕΜΝΟΣ 24-12-2011 Λουλούδης Ηλίας>>
Tο συμβούλιο της Ευρώπης έχει δημιουργήσει ένα υλικό ευαισθητοποίησης, με στόχο την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης των παιδιών. Ονομάζεται «Ο Κανόνας του Εσώρουχου» (The Underwear Rule) και αποτελείται, ανάμεσα σε άλλα. από οδηγίες για τους γονείς και ένα βιβλίο για μικρά παιδιά (3-7 ετών) με τίτλο «0 Κίκο και το Χέρι».


Παρασκευή 9 Σεπτεμβρίου 2011

Περί Τύπου και Αρχαιοκαπηλίας


Άρθρο δημοσιετμένο στην εφημερίδα ΡΕΘΕΜΝΟΣ 13-8-2011 Λουλούδης Ηλίας

Αρχαιοκάπηλος :πρόσωπο που εμπορεύεται παράνομα αρχαία αντικείμενα (Μπαμπινιώτης)

Ένα προφητικό απόσπασμα περί τύπου γραμμένο το 1837 από τον  Ονορέ ντε Μπαλζάκ

«… Μια εφημερίδα δεν βγαίνει ποτέ για να διαφωτίσει, αλλά για να κολακεύσει τις πεποιθήσεις σου. Έτσι, μέσα σε ένα δεδομένο χρονικό διάστημα, όλες οι εφημερίδες δεν θα’ναι παρά δειλές, υποκρίτριες, άτιμες, ψεύτρες, δολοφόνες.

Θα δολοφονούν ιδέες, συστήματα, ανθρώπους… Στους τακτικούς αναγνώστες της είναι εις θέσιν να κάνει έστω και προσωρινώς πιστευτό οτιδήποτε… Για να κερδίσει δημοσιότητα, η εφημερίς είναι ικανή να σας σερβίρει άψητον και ανάλατον εν μέσω σαρκασμών ακόμη και τον πατέρα της…»

 «Από το βιβλίο Χαμένα Όνειρα Εκδ Στάχυ 2000»

Θα περίμενε κανείς μετά από δύο αιώνες να έχει βελτιωθεί κάπως η κατάσταση και να μην παραμένει η δημοσιογραφία μια « άβυσσος αδικίας, ψευτιάς και απάτης…(Μπαλζάκ)»

Δυστυχώς δυο τίτλοι ειδήσεων με αναγκάζουν να γράψω αυτές τις  αράδες.

«Καφετζής αρχαιοκάπηλος συνελήφθη στη Θεσσαλονίκη 16-1-2011»  

«Συνελήφθη 77χρονος αρχαιοκάπηλος στο Ρέθυμνο 5-5-2011»

Δεν γνωρίζω καν τον καφετζή της Θεσσαλονίκης ούτε είχα την τύχη να γνωρίσω προσωπικά τον 77χρονο Ρεθεμνιώτη.

Όμως από τους δύο πανομοιότυπους τίτλους προκύπτουν ερωτήματα.

Τα είχαν σε κρύπτη στο πατάρι; Βρισκόταν θαμμένα στον κήπο ή σε ειδικά κατασκευασμένη κρύπτη ή σε μυστικό υπόγειο; Μήπως τους τσάκωσαν να τα παζαρεύουν; Μήπως τους πέτυχαν με αξίνα στο αμπέλι;

Όχι. Τίποτα από αυτά.

Τα είχαν λέει στο σπίτι τους, δηλαδή στην βιβλιοθήκη και τις εταζέρες σε κοινή θέα.

Αναρωτιέμαι λοιπόν πώς προκύπτει και τι ωφελεί ο τίτλος  «Αρχαιοκάπηλος» ; 

Επειδή έτσι έλεγε το δελτίο της αστυνομίας; 

Ούτε καν ένα ερωτηματικό;

Και στις δύο περιπτώσεις η ρετσινιά θα μείνει όταν ξεχαστεί η «είδηση».

Θα περίμενα λοιπόν να δω στα ψιλά έστω ένα «Συγγνώμη λάθος!»

Θα περίμενα μια κίνηση συμπαράστασης στον 77χρονο αλλά διαπιστώνω ότι

«όταν το καράβι βουλιάζει τα ποντίκια πηδάνε πρώτα»

Δυστυχώς σε αυτή την πόλη, από την μια προβάλλονται «Πνευματικοί Αρχαιοκάπηλοι», ενώ από την άλλη στιγματίζονται και διασύρονται εν μια νυκτί  άνθρωποι με Τεράστια και Μοναδική προσφορά στην τοπική Ιστορία.

Ντροπή!!!

(Θα έγραφα Αισχύνη αλλά μπορεί να κατηγορηθώ για αρχαιοκαπηλία)

Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Παραχάραξη Χάλκευση της ιστορίας της Ελεύθερνας απο τον Ευάγγελο Σπανδάγο

Αναδημοσιεύω την έντονη διαμαρτυρία των κατοίκων της Ελέυθερνας που δημοσιεύθηκε στον τοπικό τύπο του Ρεθύμνου στις 31-9-2009 ως ελάχιστη οφειλή  στην ιστορία του τόπου και στην μνήμη των εργατών του Ρεθεμνιώτικου πνεύματος Κ Ξεξάκη και Γ Στεργίου
«Κύριε διευθυντά,
Με αφορμή εκδήλωση που θα γίνει στις 10 Αυγούστου, στο χωριό Αρχαία Ελεύθερνα (πρώην Πρινές), όπου έχει κληθεί ως τιμώμενος ομιλητής από τον Σύλλογο Ρεθυμνίων Αττικής Το Αρκάδι και τον Δήμο Αρκαδίου (κατά το επίσημο πρόγραμμα), ο κύριος Ευάγγελος Σπανδάγος με θέμα «Διογένης Απολλωνιάτης», θέλουμε να εκφράσουμε την έντονη διαμαρτυρία μας και να καταγγείλουμε την Παραχάραξη της Ιστορίας της περιοχής.
Ο κύριος Σπανδάγος ισχυρίζεται ότι έχει εντοπίσει, ένα αρχαίο αστεροσκοπείο και ότι η Αρχαία Απολλωνία ταυτίζεται με το σημερινό Δημοτικό διαμέρισμα Αρχαία Ελεύθερνα (Πρώην Πρινές).

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ Γ ΣΤΕΡΓΙΟΥ ΓΙΑ ΤΟ «ΔΙΟΓΕΝΕΙΟΝ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ»

Άρθρο δημοσιευμένο στην εφημερίδα "ΡΕΘΕΜΝΟΣ 8-8-2009" 
Λουλούδης Ηλίας
 

Λόγω της επικαιρότητας του θέματος του Ρεθύμνιου Αρχαίου Σοφού Διογένη Απολλωνιάτη ,θέλω να υπενθυμίσω ορισμένα πρόσωπα και γεγονότα, τα οποία μάλλον έχουν ξεχαστεί ή αγνοηθεί.

Φέρνω λοιπόν στο φώς της δημοσιότητας σήμερα (νομίζω πρώτη φορά) ,ένα μέρος από την εισήγηση του Γ Στεργίου, στο «Α Παγκόσμιο Συνέδριον Κρητών Διά Την Ίδρυσιν Πανεπιστημίου Εις Την Κρήτην» που έγινε στο Ηράκλειο 28-8-1969.

Κυριακή 27 Φεβρουαρίου 2011

Δελφίνια - Μια αληθινή ιστορία αγάπης


Μια αληθινή ιστορία αγάπης
Αυτή η πραγματική αλλά απίστευτη ιστορία δημοσιεύεται με την άδεια του φίλου Μιχάλη Μπαγιαρτάκη τον οποίο ευχαριστώ θερμά . Το συντακτικό και η ορθογραφία του κειμένου είναι όπως και στο πρωτότυπο.  
Είναι απίστευτο πόσο καμιά φορά μπορούμε στη ζωή μας να δούμε καθαρά και απλά την αγάπη και τότε ούτε ο καλύτερος καθηγητής, ούτε το καλύτερο σχολείο δεν μπορεί να μας διδάξει, δεν μπορεί να μας κάνει να ζηλέψουμε που δεν έχουμε τόσο μεγάλα συναισθήματα και να απορούμε που βρίσκουν τη δύναμη μερικά πλάσματα να αγαπήσουν τόσο.
Η ιστορία ξεκινά στην Αγία Γαλήνη, ένα ψαροχώρι στη νότια Κρήτη, όταν δυο μικρά αλιευτικά ετοιμάζουν ένα μικρό σχετικά ταξίδι, στην κατά 38 μίλια Γαύδο. Το ένα το έλεγαν «Άγιος Φραγκίσκος» και ήταν μεγαλύτερο, 12,5 μέτρα και το άλλο ήταν το «Άγιος Στυλιανός» 9 μέτρα. 

Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011

Βραβείο Θεόδωρου Παπαδόπουλου


Με αφορμή την καθιέρωση της απονομής βραβείου στην μνήμη του εκλιπόντος συναδέλφου καθηγητή Πολιτικών Επιστημών Θοδωρή Παπαδόπουλου, θεωρώ υποχρέωση μου να κάνω μια αναφορά και παράλληλα να αιτιολογήσω, την απόφαση τη διεύθυνσης και του συλλόγου διδασκόντων του Πειραματικού Λυκείου Ρεθύμνου μέσα από την (μερική) παρουσίαση της εκπαιδευτικής και συγγραφικής δραστηριότητας ενός πραγματικού Λειτουργού της Εκπαίδευσης. Αυτή η αναφορά στον Θοδωρή ας  έχει την μορφή Πνευματικού & Πολιτικού μνημόσυνου.